Thursday, September 24, 2009

Abis dah raya

ps.. harap maaf ye. aku dah create post ni kat FB. malas plak nak karang yang baru utk blog ni... so aku paste la kat sini jugak ok... SELAMAT HARI RAYA.... MINAL 'AIDILWALFAIZIN...

Hari ni 5 Syawal. Puasa sudah.. raya sudah... sekarang dah mula susun minda untuk bekerja. Ala... bercinta betul nak gi kerja.

Hari ni balik KL. Cadang dari tengahari tadi nak balik. Dok la bertunda-tunda. Last-last sampai la ni tak balik lagi. Malam kot.. kikikikiki....

Tahun ni melakar sejarah. Buat pertama kalinya malam raya aku berdua beranak je dengan Biha kat rumah. Asben mana? Berjuang beb!! Berjuang!! Dia kene kerja. Gilo la derang ni tak de tempat lain nak buat siaran langsung. TV3 buat MHI siaran langsung dari Saloma Bistro tempat laki aku keje.

Jadi malam raya laki aku kena masuk kerja. Tension wooo... Pagi raya pun aku rasa macam hari-hari biasa aje. Dok melanguk depan tv dengan Biha. Macam orang tak de kampung.

Dalam kul 10 pagi kami 2 beranak siap-siap pakai baju raya. Macam nak gi sambut laki balik berjuang la katakan. Aku dah siap-siap masukkan barang dalam kete. Pastu kami bergerak ke Saloma Bistro. Aku rasa sayu ada... kelakar pun ada... alahai macam drama tv beb.

Pakai baju raya, kuar kete masuk Saloma Bistro. Asben? Dok tunggu dengan uniform serba putih. Serba putih? Ye lah baju chef kan putih. Takkan nak pakai baju celoreng plak.

Pastu kitaorang makan ketupat, rendang, lemang, lodeh kat Saloma. Hahahaha.... adoiii kelakar betul la. 1st time aku rasa beraya di perantauan. Kakakaka.. pastu baru la kami bergerak ke rumah mertua. Lepak-lepak sana.

Petang-petang sikit baru balik Johor. Hmmm.... nasib baik la kat Johor ni Aidilfitri memang meriah. Tak kira la raya pertama ke.. raya kedua ke... tetap meriah. Cuma aku terlepas aktiviti amik gambar di pagi raya la.

Balik KL... esok aku nak bawak Biha gi amik gambar raya kat studio... jom Biha. Ayah? Ayah... kerja. Biar dia pergi berjuang hiihihihi...

Camtu la raya kan? Bila dah kawin, ada family, raya tu jadi ala kadar buat kita. Bukan makna kita tak sambut... kita sambut dengan situasi yang ada. Nasib baik aku masih ada kampung... kalo tak de kampung? Alahaiii.... lagi kesian kat aku...

Monday, September 14, 2009

Dah selesai....

Akhirnya.... selepas bertahun gak aku bertahan. Akhirnya aku terpaksa 'melepaskan'. Walaupun agak berat hati aku. Bukan kerana aku sayang sangat pun... tapi sebab aku sayang orang-orang yang ada kat situ.

Sorang-sorang tinggalkan aku. Tapi aku masih bertahan. Tapi akhirnya tak tahan dah kot. Jadi.. aku ambil keputusan untuk move on.

Alhamdulillah... agaknya sempena bulan yang mulia ni.... niat aku Allah makbulkan dan permudahkan segala urusan. Sekarang dengan bahtera baru... aku melayari lautan yang luas ni. Harap-harapnya aku ok dengan nakhoda bahtera ni. Dan semoga aku bertahan di lautan yang luas ini.

Kenapa berkias? Biarlah... biarlah dulu. Tak pandai sungguh aku nak cerita direct kat sini pasal perkara ini. Biarlah...

Alhamdulillah... terima kasih Tuhan atas kasih sayang Mu dan rezeki yang Engkau berikan...

Tuesday, September 08, 2009

I'm Survivor... cont'd

Hari ni dah cakap pada 3 orang. Dah inform pada *ehem.. ehem...*

Tapi belum ada feedback. Harap dapat segera tau result. For the time being, I need to survive.

I'm going to survive *motivasi kat diri sendiri*

Will inform all when things had been settled. Aminnn... aminnn....

I'm Survivor

Yeah!! I'm gonna fight for it. This time, I'm gonna fight for MYSELF.

Chaiyo!! Chaiyo!!

Wednesday, September 02, 2009

pernah tak...?

Pernah tak rasa terlalu banyak sangat kerja sampai tak tau mana nak buat?

Pernah tak rasa kepala hotak berserabut sampai jadik blur...?

Pernah tak rasa nak larikkkkk jauh-jauh?

Pernah tak rasa nak ambik cuti panjang... tenangkan fikiran....?

Pernah tak rasa nak makan macam-macam.. yang sedap-sedap aje..?

Pernah tak rasa tak nak buat apa-apa.. nak buat bodo jek... ? *wink*

Pernah tak rasa, apa aku mengarut ni? Gi sambung kerja...

Tuesday, September 01, 2009

Kakak saya mimpi abah

Weekend lepas saya balik kampung. Seronok!! Tak terhingga. Sebab, saya rasa sungguh happy dapat balik kampung. Biha pun seronok. Sampai benjol sana sini kat kepala dia asik langgar dingidng la... langgar lantai la (jatuh la tuh)...

Tapi paling menyentap hati bila kakak saya cerita "Kak Ida mimpi abah". Ala... jeles sungguh saya. Sejak arwah abah meninggal tahun 1990, saya rasa sekali je saya pernah mimpi. Masa kakak saya cerita, (dah la mimpi di bulan puasa) saya rasa seperti abah saya memang datang melawat kakak saya....

Saya sangat jeles... dan saya sangat rindu abah...

Kakak saya cakap dia nampak abah duduk kat hall. Pakai baju kaler biru. Abah tak de cakap sepatah pun. Cuma bila akak saya nampak abah, dia terus peluk kaki abah. Dia mengongoi menangis kat abah.. "abah.. kenapa abah pergi cepat sangat. rindu abah..."

Pastu abah usap-usap kepala akak saya. Kakak saya cakap, abah yang dia jumpa tu nampak muda sangat. Lebih muda dari masa dia meninggal dunia.

Pastu akak saya dengar suara orang bagi salam. Akak saya macam terasa abah cakap "abah kena pergi ni, pak long dah panggil".

Arwah Pak Long tu asben mak long saya. Dia dok depan rumah mak saya. Dia kawan baik abah sejak dari zaman bujang lagi.

Pastu akak saya pergi luar. Dia nampak ada ramai orang kat luar. Semua pakai kopiah. Ada dekat 10 orang kat luar. Tapi ramai-ramai tu akak saya kenal 2 orang aje. Arwah Pak Long dan Arwah Abg Din (abg din ni anak sedara abah saya). Arwah Pak Long dan Arwah Abg Din, dua-dua nampak muda.

Lepas tu abah pergi....

Saya rasa menusuk-nusuk ke jantung hati saya masa akak saya cerita. Saya terasa abah betul-betul balik. Saya rindu sangat abah.

marah... geram... grrrr...

Pagi-pagi dah buat my blood go upstairs.... adoiiii....

Sebulan bagi masa pun tak siap ke? Marah... marah....

Nak demo pun tak siap gak. Nak kena aku tanya tiap-tiap hari ke?
"Dah siap?"
"Bila saya boleh test?"

Grrrr.....